سینما هنوز کشف نشده

خود سینما هم ماهیتا یک اتفاق گلوبالیستی است. چون قرار است ما را وارد دنیای خودش کرده و چیزی را بر ما حقنه کند . آن وقتی که سینما توسط سیاست مدیریت می شود گلوبالیستی است . آن وقت که هنر وارد می شود آگاهی بخشی است . در تعریف هنر و غیر هنر در سینما اختلاف نظر هست ولی قطعا هنوز هنر حقیقی سینما را ندیده ایم . رگه هایی از هنر در تاریخ سینما رخ داده ولی کافی نیست . سینما به تجارت و سیاست هم وابسته است و هزینه دارد خیلی سخت می تواند حریت داشته باشد . ولی در هالیوود طی سالهایی حوالی سال دو هزار یک سری فیلم هنری به معنای واقعی کلمه و اگاهی بخش ساخته شد که به سرعت جلوی رشدشان را گرفتند . همینکه هنرمندی مستقل بیداد می کند توسط گلوبالیستها غصب شده و به بیراهه می رود . با هزار روش

در هالیوود به شیوه ای و در ایران به شیوه دیگر راه های مستقل زدایی سینماگر را بلدند

هر چه می بینید کنترل شده است . آزادی نیست . هنرمند اسیر است . راه استقلال عایدی برایش ندارد . چیزی که به عنوان سانسور می بینید مفصلا در راستای ظاهر سازی ها و ادرس غلط دادن است . بیشتر جهت تقویت سیستم است . خیلی از جرح و تعدیل ها از زد و بند سینماگر گلوبالیست با سیاست است . سینماگر سیستم گرا داریم خیلی هم داریم . هم در ایران و هم در جهان . سفارش پذیر . باز هم ذهنتان به یک سری اسامی نرود . فیلمساز جشنواره ای هم سینماگر سیستم گراست . هر کسی برای سیستمی کار می کند که به ان وابسته است

فلان پدیده ظهور می کند سیستم به سرعت بر او مسلط می شود . فیلمساز را الوده می کنند که دیگر خودش نباشد . ناگهان فیلمساز می بیند عنصری از سیستم شده است . در سینمای جهان کریستوفر نولان مستقل را سیستمی می کنند . بالاخره اوپنهایمر می دهند . دامین چازل را بعد از ویپلش پروژه سفر به ماه می دهند که دروغ هایشان را ترویج کنند . جشنواره کن و اسکار که کلا فرهنگ همه کشورها را در مراسم خود یکی می کنند . فیلمساز هر جا باشی باید کت و شلوار و پاپیون تن کنی. انچه که می خواهند بگویی. خلاف بگویی بایکوت می شوی .

اثر مستقل فیک هم داریم . ظاهرا شخصی ولی سیستم گرا . اتفاقا خطرناک تر . تخریب فیلم مستقل . ولی ایمان دارم در دنیای حقیقی روز بعد سینما و هنر هم حقیقی خواهد شد و متوجه خواهید شد که سینما هنوز کشف نشده . هر چیزی تا اینک دیده اید مصورات گلوبالیستی بوده اند